| DOOIE HELD | ||
 |
||
 |
||
of..Liever Een Levende Lafaard.... archives Meld Uw Held DEN HELD! 3/23/2002 posted by Dr.D 11:07 AM 3/12/2002 De echte helden van het internet Zeg beste vrienden is't mij hier vandaag gepermitteerd. Waar dat ik toch zo eeuwig lang ben op gecharmeerd Eens vrank en vrij rechtuit te zingen mijn gedacht Wie er al aan het internet zo de grootste faam toebracht Zijn het vooreerst die de flinke makker niet die g' als kampioene hier rond de tafel ziet Heden avond zullen wij alleen om ter meest Zorgen dat zij plechtig worden gefeest. Refrein: Dat zijn de echte helden van het web Op wiens roem ik heden avond rep Zolang dat die helden zullen bestaan Zal het internet nooit vergaan. posted by Dr.D 2:04 AM 2/19/2002 Schematisch kunnen we deze structuur alsvolgt weergeven: godin: vrouw aarde groep draak gebeurtenis: geboorte god daalt af, god bevrucht de een groep is aan- de moeder van de bevrucht godin en aarde en wordt uit wezig bij de god was een draak wordt geboren de aarde geboren geboorte van de god of heks cultuurheld [god daalt af en god daalt af naar de god onderwijst de [god daalt af onderwijst een vrouw] aarde en keert weer eerste mensen naar een draak] terug naar de hemel dood en god vindt een vrouw god daalt af in de god sterft doordat god wordt gegeten opstanding in de onderwereld, aarde of onderwereld een groep hem ver- door een draak en vaak zijn geliefde en keert weer terug slindt komt er weer uit posted by Dr.D 6:22 PM 2/08/2002 Gevoel, Verbeelding, Heldenmoed, Tot ééne ondeelbre kracht verbonden, Te zaam gesmolten tot één gloed, En door den boezem uitgezonden Op vleugelen van melody, Om al wat ademt te betoveren, Om al wat hart heeft te veroveren! - Zie daar de gaaf der Poëzy! posted by Dr.D 3:37 AM I I will be king And you You will be queen Though nothing will Drive them away We can beat them Just for one day We can be heroes Just for one day And you You can be mean And I I'll drink all the time 'Cause we're lovers And that is a fact Yes we're lovers And that is that Though nothing Will keep us together We could steal time Just for one day We can be heroes For ever and ever What d'you say Du Koenntest Du schwimmen Wie Delphine Delphine es tun Niemand gibt uns eine Chance Doch wir koennen siegen Fuer immer und immer Und wir sind dann Helden Fuer einen tag Ich Ich bin dann Koenig Und Du Du Koenigin Auch wenn sie Unschlagbar scheinen Werden wir Helden Fuer einen Tag Wir sind dann wir An diesem Tag Ich Ich glaub' das zu traeumen die Mauer Im Ruecken war kalt Schuesse peitschen die Luft Doch wir kuessen Als ob nichts geschieht Und die Scham fiel auf ihre Seite Oh, wir koennen sie schlagen Fuer alle Zeiten Dann sind wir Helden Nur diesen Tag Dann sind wir Helden Dann sind wir Helden Dann sind wir Helden Nur diesen Tag Dann sind wir Helden We're nothing And nothing will help us Maybe we're lying Then you better not stay But we could be safer Just for one day posted by Dr.D 3:32 AM 2/02/2002 Joseph Pascoal: "Op 24 april 1951 stonden we op de kade in Rotterdam. We werden ontvangen door sergeant majoor Aponno, daarna gingen we naar het kamp in Staphorst. Nee, slecht behandeld zijn we niet, maar op de eerste dag zijn we al ontslagen uit het KNIL. Ik heb mijn brief verscheurd. Ze hebben ons bedonderd. Onze rechten als militair waren afgenomen. Veel van mijn broeders en zusters zijn overleden, niet alleen van ziekte, maar ook van hartzeer." Crams Nikijuluw: "Als kind hoorde ik alleen maar heldenverhalen. Woorden die ik me kan herinneren zijn: 'mitrailleur, tommygun, in de aanval gaan, rode halsdoeken... Kogels hebben ogen, je wordt niet zo maar geraakt. Als je strijdt voor een goede zaak, dan ga je niet zo maar dood'. Onze vaders hebben veel meegemaakt. Alles voor God, Koningin en Vaderland. Thuis stond de kist met kleding altijd klaar voor een terugkeer naar de Molukken. Mijn moeder had daarin een portret van de koningin gedaan, uitgeknipt uit De Spiegel, netjes ingelijst. Men was heel erg trouw, ondanks dat Nederland hen bedonderd had." Spoedig blijkt dat het verblijf minder tijdelijk is. Een terugkeer naar de Molukken zit er door de gespannen verhoudingen met Indonesië niet in. In het begin van de jaren zestig verhuizen de Molukkers van hun kampen naar speciale woonwijken, waarvan er in heel Nederland 65 verrijzen. posted by Dr.D 6:17 AM Zwijg, onverlaat, nu zal meteen Mjolnir de mond je snoeren; Ik sla van je hals Je schouderrots(het Hoofd), zo zul je het leven laten. Ik sprak voor Azen(de Goden), ik sprak voor Azinnen, wat mij ingaf mijn geest, maar terwille van jouw ga ik nu maar weg, want ik weet dat je werkelijk slaat. posted by Dr.D 6:16 AM Een manke kan rijden, een verminkte hoeden, een dove deugt in de strijd, beter is blind dan verbrand te zijn: een dode is niemand nut. ~ Het Lied van de Hoge (Hávamál) Broeders bestrijden, verslaan elkander; bloedverwanten bloedschande plegen; overspel heerst op heel de aarde, speertijd, zwaardtijd, schilden splijten! windtijd, wolftijd, eer de wereld vergaat; geen enkel mens zal de ander sparen. ~ De Voorspelling der Wolwa posted by Dr.D 5:58 AM 2/01/2002 Het mooie meisje Medusa laat zich verleiden door Poseidon, de god van de zee. Hij vergrijpt zich aan haar op het altaar van de godin Athene, die zich hierdoor zwaar beledigd voelt. Athene zint op wraak en verandert het meisje in een lelijk monster. Poseidon bezorgt Medusa de 'dodelijke blik' en zij kan niet anders dan haar dagen verder in eenzaamheid slijten. Dan verschijnt Perseus. Hij is gekomen om Medusa te doden en haar hoofd mee te nemen als teken van zijn kracht en zijn heldenmoed. Maar wanneer de twee tegenover elkaar staan wordt het stil. Het verschil tussen het monster en de held lijkt ineens niet meer zo groot. De paar seconden die Perseus en Medusa tegenover elkaar staan vormen het uitgangspunt van de voorstelling. Beiden zijn overtuigd van hun eigen lelijkheid en nietigheid. Beiden vol hartstocht en twijfel. De vraag die ze zichzelf stellen is simpel: 'zal ik de aanblik van de ander kunnen verdragen?' posted by Dr.D 5:19 AM 1/29/2002 Wij voerden enkel onze taak uit." TURNHOUT. - 'Enkel wanneer mensen mij aan het voorval doen denken', antwoordt eerste wachtmeester Luc Martens als ik hem vraag of hij nog veel aan de heroïsche reddingsactie van zijn collega Paul Peeraer en hemzelf denkt. 'Daarbij',vervolgt hij, ?op het moment zelf hadden we ook geen tijd om te denken, we moesten iets ondernemen voordat het te laat was.' [Eerste wachtmeester Paul Peeraer (links) en eerste wachtmeester Luc Martens beschouwen zichzelf niet als helden.] Een vrachtwagen die met een snelheid van 90 kilometer per uur op een rij blokrijdende personenwagens inrijdt, betekent een ware ramp met dodelijke gevolgen. Deze gedachte spookte ook door de hoofden van eerste wachtmeesters Paul Peeraer en Luc Martens toen ze op 19 april 1996 omstreeks 14 uur een ongewoon bericht op het bureel van hun eenheid ontvingen. Er reed een vrachtwagen met aanhangwagen op de E 34 te Ranst richting Nederland. Hij had zijn snelheid niet meer onder controle en kon deze ook niet minderen. De twee rijkswachters van de provinciale verkeerseenheid te Turnhout besloten een reddingsactie te ondernemen. Deze actie moest snel gebeuren, omdat op Nederlands grondgebied wegenwerken aan de gang waren en het verkeer daar slechts over één rijstrook kon beschikken. Als de operatie niet snel genoeg werd uitgevoerd, konden er wel eens tientallen doden te betreuren zijn. Het plan op zich leek simpel, er werd geopteerd voor het doorsnijden van de brandstoftoevoer. De uitvoering ervan was iets moeilijker. De vrachtwagen reed aan een snelheid van 80 à 90 kilometer per uur, dus moesten de rijkswachters even snel rijden en vooral even recht. Eerste wachtmeester Peeraer hield zijn rechtervoet op het gaspedaal en hing met zijn bovenlichaam uit het zijraampje van het dienstvoertuig. Ondertussen moest eerste wachtmeester Martens het stuur vastnemen en de auto langszij de vrachtwagen brengen. De twee mannen voerden hun operatie uit op risico van eigen leven, één kleine stuurfout zou fataal geweest zijn. Pas na enkele kilometers en meerdere pogingen in die benarde positie had hun actie succes. De leiding was doorgesneden en tegelijkertijd had de vrachtwagenchauffeur enkele zekeringen in zijn cabine weten door te knippen. De vrachtwagen kwam tot stilstand op de helling van de afrit van Retie en een ramp werd vermeden. Voor hun heldendaad kregen beide eerste wachtmeesters de zilveren medaille van het Carnegie Hero Fund toegekend. Het fonds is opgericht door de Amerikaanse filantroop Andrew Carnegie. Hij schonk in 1911 een kapitaal aan België, waarvan de opbrengst moest gebruikt worden ter beloning van vreedzame heldendaden door het toekennen van eervolle onderscheidingen. Deze medaille werd hen samen met het diploma op 10 september 1998 officieel overhandigd door kolonel Demessemakers van de groep commando te Antwerpen. Wij gingen praten met deze opmerkelijke personen over het leven, twee jaar na een heldendaad. Paul en Luc beschouwen zichzelf niet als helden, alhoewel ze wel zo door hun omgeving worden aangezien. De twee rijkswachters geven eerlijk toe dat ze er simpel, let wel: niet ongevoelig, onder gebleven zijn. Het is vooral de omgeving van familie, kennissen en collega?s waar het voorval sporadisch nog ter sprake komt. De collega?s maken er soms grapjes over en spreken de waaghalzen dan ook regelmatig aan met held. Maar dat is dan wel op een sarcastische manier bedoeld, en dat weten Luc en Paul gelukkig ook. «Eigenlijk denken we er alleen maar aan terug als ze ons eraan doen denken of als we bijvoorbeeld de naam van de chauffeur ergens opvangen». «Op de dag van de oproep zaten wij op kantoor toen we het bericht hoorden op onze radiopost.» De twee mannen twijfelden geen moment om naar de plaats te rijden waar de losgeslagen vrachtwagen gesignaleerd was. «Je moet er toch naartoe, het is deel van het werk waarvoor je gekozen hebt », redeneren de twee eerste wachtmeesters nu nog steeds. «Tijdens de actie zelf heb ik niet één keer gedacht dat het ons niet ging lukken», vertelt Luc. «Dit wil niet zeggen dat ik niet enthousiast en tevreden uit de dienstwagen ben gestapt na onze actie. Maar ik moet wel kwijt dat ik meteen na de actie de schade ben gaan opmeten aan de dienstwagen en de vrachtwagen. Gelukkig was er niets aan.», vertelt hij verder. «Ik, langs de andere kant, heb me vooral bezig gehouden met de vrachtwagenchauffeur.», zegt Paul. «Die man was zo hevig aangedaan door het voorval dat hij wel enkele woorden van steun kon gebruiken, eer hij terug in een cabine kroop». Voor de PVE-ers was de actie afgelopen en het liep ook tegen het einde van hun dienst aan. Ze keerden terug naar hun kwartier en namen afscheid van elkaar.«We zijn gewoon terug naar onze eenheid gegaan en hebben een kop koffie gedronken.» «Op de dag van de reddingsactie beseften we nog niet helemaal wat er zo speciaal was dat we gedaan hadden. We voerden immers gewoon onze taak uit, het verzekeren van de veiligheid op de baan», vat Luc samen. ?s Avonds werd Luc al telefonisch om commentaar gevraagd door Radio Antwerpen, wat hem zeer verbaasde. Maar ?s anderdaags was de verrassing nog groter toen er al felicitaties van de rijkswacht op hun bureaus lagen.«Ook de rijkswachttop reageerde en gaf ons een vermelding op dagelijks order plus een dag verlof», zegt Paul met een glimlach. De televisie liet het thema ook niet koud worden. «Zo komt het dat wij in het programma «Eén uit duizend» op VTM en «Helden» op VT4 mogen optreden», vertelt Paul. Er volgden nog ettelijke interviews met Belgische weekbladen, totdat ze de materie moeverteld waren. Er is al genoeg verschenen om een hele knipselkrant samen te stellen, wat Luc dan ook gedaan heeft. Verrast Wat de twee rijkswachters echter het meest verraste waren de vragen die ze kregen van bedrijven zoals Atlas Copco en de VDAB. Zij polsten om te horen wat er was misgelopen met de koppeling van de vrachtwagen. Ze deden dit opdat zulke uiterst gevaarlijke situaties zich niet meer zouden voordoen. Maar ook het commando zat niet stil. Zij vroegen in Antwerpen de hoogste onderscheiding van België aan. Luc en Paul geven zonder enige schroom toe dat dat hen zeker geraakt heeft..Nu nog laten de mannen trots hun medaille zien. Het is een zilveren kunstwerk aan een lint met de kleuren van de Amerikaanse vlag. Langs de achterzijde zie je de naam van de bezitter gegraveerd staan. «Ik vind nog steeds dat ik mijn taak heb gedaan en dus eigenlijk beschouw ik me niet als held», vertelt Luc. Maar het moet toch fijn zijn om te weten dat je meer gerespecteerd wordt en er zelfs naar je opgekeken wordt na het tot een goed einde brengen van zulk een gevaarlijke en spectaculaire opdracht. posted by Dr.D 8:38 PM Goya, "Een grote heldendaad! Met doden! Ets uit Los Desastros de la Guerra, 1812-15. Goya, "Een grote heldendaad! Met doden! Ets uit Los Desastros de la Guerra, 1812-15. posted by Dr.D 8:32 PM Het verhaal: In het zonnige Bragalia, het land van romances en avonturen, kiest het Noodlot nieuwe poppen voor het spel dat zij zal spelen en in Londen brengt hetzelfde Noodlot avonturen in het leven van Peter Wells, een klerk van de firma Mantilles, makelaar in fruit te Covent Garden Market en Bragalia. Aan het hof van Bragalia viert het vermaak hoogtij en de oude koning lacht en zoekt naar genot, terwijl zijn volk sterft. Sinds de geheimzinnige verdwijning van hertog Carlos, de erfgenaam van de troon, is de toestand van kwaad tot erger geworden en tenslotte staat het zo dat er een revolutie zal uitbarsten. Abraham Simel, de leider van de Revolutionaire Partij, vertelt kapitein Faroa dat 's konings buitensporige uitgaven Bragalia zullen ru·neren. Faroa, verontwaardigd over 's konings gedrag, sluit zich bij de revolutionairen aan. Raoul Pablo, het hoofd van de politie, is naar Londen gezonden om te onderzoeken wat er waar is van het gerucht dat er een aanslag op het leven van de koning zal worden gedaan. Hij laat zijn dochter Camille, op wie Faroa verliefd is achter, toevertrouwd aan de zorgen van de abdes van de kloosterschool die zij juist verlaten had. Er vertrekt nog een reiziger van Bragalia Londen, Pranco, een officier die in verband naar staat met de Revolutionaire Partij en jaloers is op de populariteit van kapitein Faroa. Ook hij is verliefd op Camille. Hij volgt Pablo, wil zijn papieren bemachtigen en verwondt hem. Peter Wells, die langs de plaats des onheils fietste, helpt de ongelukkige man naar huis en deze, die de eerste dagen niet in staat is om te werken, besluit Wells met een boodschap naar de koning te zenden. Ondertussen is in Bragalia de revolutie uitgebroken en Faroa, die het rechtvaardige van hetgeen het volk wil, kan inzien, zendt zijn troepen te hulp. Wells wordt gezocht aan de grens, maar weet geheim te houden wie hij is, zijn papieren te verbergen en bevindt zich daardoor midden in de revolutie. Camille Pablo heeft op de kloosterschool gehoord dat Faroa een van de rebellen is en wil niets meer met hem te doen hebben. Pranco, die van Londen terugkeert, pleegt verraad en schiet de koning dood. Het klooster zal in brand worden gestoken en Wells gaat met een geestelijke Camille halen. Hij brengt haar in veiligheid op een boerderij waar Pranco haar komt zoeken. Ook Faroa treedt daar binnen, het gevolg is een duel tussen beide mannen, dat eindigt met Pranco's dood. Camille en haar vader willen echter geen van beiden meer iets met de overwinnaar van doen hebben wegens zijn revolutionaire neigingen. Zij vertrekken. Later onvangt Pablo een telegram van de volgende inhoud: 'Hertog Carlos, de rechthebbende erfgenaam van de troon van Bragalia, beveelt de heer Pablo hem de gevoelens van de adel en het volk kenbaar te maken'. Dadelijk worden voorbereidingen getroffen om de troonopvolger te ontvangen en groot is de verbazing als blijkt dat hertog Carlos en Faroa **n en dezelfde persoon zijn. Hij had indertijd het hof verlaten omdat het leven dat de koning leidde hem tegenstond. Het afscheren van zijn baard had hem onherkenbaar gemaakt. Pablo is nu niet langer tegen een verbintenis van hem met Camille en op het terras van het paleis vindt de kroning plaats van de nieuwe koning en de koningin van Bragalia. Peter Wells, terug in Londen, ziet in een bioscoop-theater de kroning op het witte doek. posted by Dr.D 8:28 PM Helden die schade oplopen, ontvangen vergoeding van maximum 2,5 miljoen Brussel -- Een particulier die lijf en leden riskeert om een persoon in gevaar te redden en daarbij schade oploopt, kan daarvoor voortaan een schadevergoeding krijgen van maximaal 2,5 miljoen frank (61.973 euro). De Kamer van Volksvertegenwoordigers keurt vandaag een wetsontwerp in die zin goed. Helden die schade oplopen, ontvangen vergoeding van maximum 2,5 miljoen posted by Dr.D 8:24 PM |
||
 |
||
 |
||
 |
||
 |
||